Lifestyle | Persoonlijk | Weekoverzicht

Weekoverzicht #7

15 mei 2017

Met deze week: een frustrerende werkweek en een relaxt weekend!

 

 

Frustratie (of radeloos?)

Ja, die heb ik op dit moment echt enorm. Hoezo? Op werk loopt het gewoon niet zo als ik wil of had gehoopt. Naar mijn idee doe ik niks anders dan normaal, maar dat wat ik doe werkt gewoon niet meer. De druk die ik voel vanuit de directie is enorm hoog. Deze maand moet worden bepaald welke leerlingen moeten blijven zitten en dat wordt bepaald naar aanleiding van de cijfers die de leerlingen gehaald hebben het afgelopen semester. Ik kan je vertellen, dat zijn niet hele briljante cijfers. Ze zijn wel verbeterd, maar nog steeds niet voldoende. Als leerkracht frustreert je dat enorm, want je wilt dat de leerlingen mooie cijfers scoren. Maar ergens lijkt het alsof het sommige leerlingen niet interesseert en/of motiveert. 

Het voelt voor mij enorm trekken aan een dood paard. Als ik naar de cijfers nu kijk, blijven er gewoon 5 leerlingen zitten, waarvan ik weet dat ze veel beter kunnen. De klas is verder enorm druk en opletten zit er niet bij. Reacties als je ze erbij roept, zelfs met leuke werkvormen: Je krijgt schouderophalende gebaren of een blik van wat wil je me doen dan. Ouders werken ook niet mee, en in samenwerking met de Intern Begeleider wordt het ook niet beter. Nu heb ik op deze school niet veel te verliezen, want ik blijf niet en zal er denk ik ook nooit voor vast willen werken, maar toch. Ik ben wat dat betreft dan een perfectionist en wil het goed doen, want dat is mijn plicht (in mijn ogen) als leerkracht. 

Maar hoe nu verder?

Eerlijk gezegd heb ik alle opties nagelopen en geprobeerd. Nakomen/blijven, gesprek met ouders, klassengesprek met IB-er, mailtjes naar ouders, andere strafmaatregelen, mijn eigen functioneren gereflecteerd (samen met de IB-er en maatschappelijk werker) en dit aangepast. Op dit moment weet ik het niet. Echt niet. Zelfs IB-er en de maatschappelijk werker staan met open mond te kijken naar hoe bepaalde leerlingen zich gedragen in de klas. Bizar toch? En dan sta ik daar als beginnende leerkracht, zonder ervaring in het buitenland. Het maakt mij enorm onzeker en soms begin ik te denken dat het aan mij ligt. Ken je dat gevoel? Je radeloos voelen en dan denken dat het aan jou ligt.. Ik ben nu een ouderavond aan het organiseren over het overgaan en het belang van hun cijfers en hoop dat ouders in gaan zien dat deze maand echt belangrijk is. 

 

Relaxt weekend

 Zaterdagavond hebben we nog wat spullen gehaald voor onze verbouwing in huis. Werkhok, kantoor en bioscoopruimte. Helaas waren we te laat voor de happy hour op Zanzibar dus zijn we gewoon thuis gebleven. We hebben toen maar Eurovisie songfestival gekeken. Erg jammer dan Og3ne niet verder is gekomen dan de 11e plek, want ze deden het echt super. Vraag mij ook niet wat iedereen in Portugal zag, wat een vreselijk nummer en persoon. Zijn manier van overkomen leek alsof hij zwaar onder de drugs zat. 

Zondag ben ik met Marloes naar chill gereden en daar lekker op het strand gelegen. De zon was echt veelste heet en het deed gewoon pijn. Dus veel in de zee gezwommen. Bij thuiskomst zag ik pas hoe verbrand ik was. En ik had echt super goed gesmeerd! Maar verder was het gezellig. Beetje bijkletsen, Starbucks gepakt en genoten van het weer. Wat had ik dat gemist zeg.


Voor nu; Bon Siman!

Liefs,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: