Invallen.. Als invaller is het elke dag weer een uitdaging. Zeker als het om een nieuwe groep en/of nieuwe school gaat. Elke dag paraat staan in de hoop dat je gebeld wordt, om – als je gebeld wordt – halsoverkop de auto in te springen. Verschillende vragen dwalen door je hoofd, stiekem ook een beetje zenuwen. Wat voor een groep is het? Hoeveel kinderen? Is er wat klaar gelegd of moet ik improviseren? Stiekem hoop je dat het voor meerdere dagen is, zodat je de kinderen kan leren kennen en alle achterliggende gedachten kan bedenken en daarmee inspelen op hun behoeftes. 

Hoe verloopt mijn doordeweekse dag?

Elke doordeweekse dag staat mijn wekker om 05.30. Rond 6.00 stap ik mijn bed uit en ga rustig richting de badkamer om te douchen, mijn tanden te poetsen, kleren aan te trekken (incl. mijn werkpolo) en wat mascara op te doen. Vervolgens slof ik richting de keuken om mijn brood klaar te maken. Zo vroeg eet ik niet, maar normaliter hebben de kinderen om 08.45 eetpauze, waarbij ik mijn ontbijt naar binnen werk.

Vervolgens is het maar wachten of ik gebeld wordt. Vanaf 06.00 kan ik gebeld worden, maar het is ook mogelijk dat dit pas om 07.15 gebeurt. Wanneer er na 07.30 niet gebeld is, slof ik terug naar mijn slaapkamer, kleed me weer uit en beland weer in bed om – of te slapen of een filmpje te kijken. Wanneer er gebeld is, stuif ik richting mijn auto op weg naar school. Elke ochtend sta ik in de file en dit duurt echt heel lang. 

Op school

Eenmaal op school loop ik naar het kantoor voor de sleutel (inmiddels weet ik dit al) en loop richting de betreffende groep. En dan is het zoeken.. Zoeken naar een planning, namenlijst en naar alle materialen. Met een beetje geluk ben ik op tijd gebeld, waardoor ik nog even tijd heb, en anders heb ik pech (improviseren maar!). Ik begin de ochtend door mij de deur te staan en alle kinderen of een hand of een high-five te geven. Zo wil ik laten zien dat ik alle kinderen heb gezien. Vervolgens begin ik met een kennismakingsrondje. De kinderen vertellen hun naam, leeftijd en hobby’s, waarna ik mezelf voorstel. En dan moet ik toch echt beginnen. De namen zijn inmiddels alweer uit mijn geheugen verdwenen en ik moet maar gaan wijzen en hopen dat mijn ogen niet scheel staan. Tot de eetpauze zijn de kinderen vaak netjes en ‘braaf’.

Na de eetpauze komt dan eindelijk het lang verwachte gevecht. Grenzen opzoeken en weer grenzen stellen. Meer politie-agentje spelen dan fijn een les geven. Ik hoop vaak maar dat het snel 10.00 is, zodat ik mezelf weer kan herpakken. Na 10.00 is het vaak weer rustig en zijn de kinderen weer aan het doen wat ze moeten doen, maar dan… ze zijn klaar met hun werk.. En nu? Als invaller heb ik altijd back-up plannen en activiteiten die ik kan doen. Maar verzin maar iets wat past bij de groep! Voor mij is het vaak gokken, en vaak gok ik goed. En dan komt de tijd dat ze naar huis mogen. Snel opruimen en uitzwaaien die handel! Pfoee, mijn dag zit er op. 

Dan komt het schrijven van een overdracht naar de juf of meester. Ik wil vaak positief blijven, maar belangrijke negatieve dingen schrijf ik zeker op. Ik maak er geen lange verhalen van, maar ook geen steekwoorden briefje. Voldoende informatie voor de juf of meester, zodat hij/zij weer verder kan. En dan gaat die deur dicht en ben ik vrij. Je zal wel denken, En je collega’s dan? Hier op Curacao, of nouja op de school waar ik werk, is het veel ieder voor zich. ’s Ochtends doe je je klas open, je doet je ding overdag en ’s middags doe je de deur weer dicht. Echte vergaderingen worden hier niet gedaan en collegialiteit is best ver te vinden. Natuurlijk zijn ze wel zo open als je een vraag hebt, maar ze zullen nooit uit zichzelf komen. 

 

Tips!

Natuurlijk heb ik als invaller nog wat tips voor mede-invallers in het onderwijs. Check ze hieronder!

 

1. Zelfreflectie

Of invallen een succes wordt, valt of staat bij je eigen houding. Het maakt een enorm verschil of je humeurig aan de dag begint of juist enthousiast. Natuurlijk komen er moeilijke momenten in de klas, maar kijk er niet tegen op. Zie het als een leermoment, voor jou, maar ook voor de leerlingen. Je helpt jezelf en de klas hier pas bij als je denkt: “Oké, vervelend, maar we gaan het oplossen.”.

Wat ik zelf altijd doe is momenten opschrijven (of in mijn agenda of in mijn kladblok) en bekijk deze momenten als ik thuis ben. Ik ga dan altijd reflecteren op mijn houding: had ik het anders kunnen doen? Ging het goed? Ging het slecht? En waarom dan? Dit werkt vaak positief bij een soortgelijk probleem in de klas. Je krijgt steeds meer interventie mogelijkheden die je kan inzetten. 

 

2. Je tas
Zorg er voor dat je tas altijd klaar ligt. Als je ’s ochtends dan gebeld wordt, dan is het fijn om meteen weg te kunnen, zonder na te denken of je alles hebt, want ik kan je vertellen: je vergeet dingen! Plus het scheelt zoveel energie en stress als je in de klas bent. Zorg ook dat je alle materialen/bladen en/of administratie bij je hebt. Belangrijke papieren heb ik altijd in mijn agenda zitten. Vaak heb ik een documentatiemap met vakdidactische materialen voor de lessen, zoals werkbladen en ander materiaal voor zowel onder- als bovenbouw. 
 
 
3. Investeer in de start
Een goed begin is vaak het halve werk. Zoals ik in mijn dagverhaal heb geschreven, sta ik altijd bij de deur van de klas. Ik vind het belangrijk alle kinderen even te hebben gezien. Verder een kennismakingsrondje. Dit hoeft niet lang te duren, maar kinderen hebben vaak de drang om iets te vertellen, zeker als je nieuw bent. Vaak schrijf ik snel met de kinderen mee, zodat ik voor mezelf een plattegrond kan maken, want vaak is deze niet te vinden in de klassenmap of hij is alweer veranderd. Ik heb ervaren dat als je tijd neemt voor een goede start, dat de rest van de dag minder chaotisch verloopt. 

 

4. Grenzen stellen

Begin niet met dat je er een leuke dag van wilt maken, want in jouw ogen is een leuke dag anders dan die van de kinderen. Een moeilijke klas kan je echt van slag brengen. Je gaat je bedenken dat je weg wilt, maar dit kan gewoon niet. Hierdoor is het belangrijk om eigen grenzen te stellen, zodat je humeur behoudt. Mijn prioriteit ligt altijd bij mijn grenzen. Het lesprogramma komt daarna pas.

Van belang is dat je je grenzen blijft aangeven en ze ook nakomt. De regel die ik hier op Curacao hanteer (en die ook door de school wordt aangeboden) is: 1 keer waarschuwen, 2e keer naam op het bord en binnen blijven in de pauze, 3e keer is nablijven (15min) en strafregels schrijven. Door dit ook daadwerkelijk te hanteren, kom je als leerkracht serieus over. In Nederland zou ik het iets anders hebben gedaan, maar de kinderen hier zijn gewend om op deze manier ‘gestraft’ te worden. 

 

5. Stabiliteit

Invallen is onzeker. Maar zorg ervoor als invaller dat je probeert om op bepaalde scholen te blijven invallen. Kies hierbij de scholen uit waar je gevoel het beste bij is. Want wanneer je gevoel goed is, dan kan je het langer volhouden en vind je het leuker om te komen werken. 

 

Heb je nog meer tips, laat ze dan hieronder achter!

Follow on Bloglovin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge