Lifestyle | Persoonlijk

Hoe heb ik mijn invalperiode van 4 maanden ervaren?

8 juni 2017

Mijn invalperiode van 16 weken zit er gelukkig op. Waarom gelukkig en niet helaas? Ik heb naar mijn idee wel echt een pittige periode achter de rug en daarom ben ik blij dat het klaar is. Natuurlijk ook wel een beetje helaas, want ik vind het ook wel weer jammer dat ik de laatste 4 weken van het schooljaar niet met ze af kan maken. Maar hoe heb ik deze periode nou ervaren?

Ik heb vijf kernwoorden gebruikt en onder elk kernwoord vertel ik jullie waarom ik het zo heb ervaren. Lezen jullie lekker verder πŸ˜‰ ?

 

Leuk

Natuurlijk vond ik het leuk dat ik ervaring mocht opdoen op een school voor een invalperiode van 16 weken. Ik heb echt hele leuke tijden gehad met de klas. We hebben gezellige uitstapjes gehad, van bioscoop tot in de mundi lopen bij een landhuis tot gezellig een middagje picknicken op het grasveld. Ook spelletjes spelen was een van mijn basiselementen op een dag. De dag eindigde ik altijd met een spelletje, omdat ik vond dat er ook ontspanning moet zijn. Ik heb het echt super leuk gehad met de kinderen. Lekker babbelen, geinen en lachen, maar ook werken. Ook heb ik leuke mensen (collega’s) ontmoet waar ik mee kon lachen voor of na school en zelfs in de pauzes. Natuurlijk vond ik het ook geweldig om nu eindelijk bijna een eigen klas te hebben, of althans voor een langere periode. Ik kon nu eindelijk de kinderen leren kennen en inspelen op wat zij nodig hadden in het onderwijs. Nieuwe inzichten en nieuwe ervaringen maakten het voor mij een leuke periode om op terug te kijken. 

 

Leerzaam

Rust en sfeer in de klas

Na bijna 1 jaar afgestudeerd te zijn, was dit ook wel een hele leerzame periode voor mij. Voor het eerst na het afstuderen zolang een klas lesgeven alsof het mijn eigen klas is. Waar ik heel erg mee bezig ben geweest is de rust en de sfeer in de klas. Deze was er eigenlijk niet en veelal werd er gezegd dat de wisseling in hun omgeving de oorzaak was, maar zelfs na een maand bleef het aanhouden. Ik merkte dat er iets was. Door te observeren kwam ik erachter dat er mogelijk gepest zou worden in de klas, maar dan in Papiamentu. Ik ben meteen de basisbeginselen Papiamentu gaan leren en ik heb een snelle cursus scheldwoorden/gemene woorden in het Papiamentu gaan leren. Zo kwam ik erachter dat er in de klas veel onderling gescholden werd naar elkaar. En dit bleek al langer te gebeuren.

Samen met de maatschappelijk werker heb ik een plan gemaakt met klassengesprekken en SOVA lessen. We kwamen er samen achter dat de kinderen hun denkproces niet afmaakten. Ze deden iets, maar wisten eigenlijk niet waarom ze iets deden of hoe het kwam dat er iets gebeurde. Door ze hier bewust van te maken, werd de sfeer beter. Ook individuele gesprekken en ze een spiegel voor te houden heeft gezorgd voor meer rust in de klas. Toch merkte ik wel dat het schooljaar dichterbij het eind kwam en de kinderen werden kribbiger, chagrijniger en konden veel minder hebben dan voorheen. Ook hier ben ik mee bezig geweest door weer klassengesprekken te voeren en de maatschappelijk werker komt nog steeds geregeld in de klas om een kijkje te nemen en een praatje te maken met hoe het nu gaat in de klas. Het pesten is gelukkig al veel minder, maar de onrust heerst nog wel. 

Ik als leerkracht

Wat ik al heel snel miste, was de openheid vanuit het team. Er werd eigenlijk nauwelijks gespard met elkaar en het voelde voor mij als ieder voor zich. Ik miste echt de begeleiding en ben op zoek gegaan naar mensen die mij zouden kunnen helpen. Ik ben dan wel afgestudeerd, maar ook ik loop soms nog met problemen. Al snel kon ik het goed vinden met 2 leerkrachten van groep 5. Maar, doordat ze in een andere leergroep zitten, konden ze me niet met alles helpen. Dus gedwongen op zoek naar andere leerkrachten in mijn eigen leergroep. Ik heb geleerd om te blijven zoeken en pro-actieve houding aan te nemen ten opzichte van collega’s. Helaas werd er geswitcht met leerkrachten en moest ik mijn steun en toeverlaat weer loslaten en op zoek gaan naar een ander. Uiteindelijk heb ik mijn draai gevonden bij de leerkrachten uit mijn leergroep en we helpen elkaar nu gelukkig meer dan in het begin. 

Verder merkte ik ook al snel dat niet alles zo goed georganiseerd was als in Nederland. Veel dingen moest ik zelf uitzoeken of zelfs organiseren. Uitstapjes organiseren, omdat de leerkracht die ik inviel het eigenlijk zou doen, maar ook qua planning en lesstof heb ik veel moeten passen en meten of zelfs aanpassen. Een echt dagritme kenden ze niet en daardoor was de klas ook chaotisch. Dus ook dagritme heb ik er bij toegevoegd. De klas was een grote chaos en ook hier heb ik orde in gebracht. Je spullen netjes in je kastje, je hebt alleen op tafel wat je nodig hebt en je ruimt netjes alles op. De overgangen duren dan wel iets langer in het begin, maar nu kan ik veel efficiΓ«nter met mijn tijd omgaan. Verder heb ik ook nieuwe regels gemaakt met de klas, want ik merkte dat de huidige regels niet werkte bij mijn eigen werkwijze. Door samen met de kinderen regels te maken, met enige sturing, is het ook hun ding. Ik heb ze opgeschreven op het bord en zo kon ik ze ook elke keer erop wijzen, wanneer ze zich er niet aan hielden. 

Moeilijk

Ja, ik heb het soms echt moeilijk gehad. Als beginnende leerkracht in een ander land beginnen is al een pittig iets. Nieuwe omgeving, stukje onzekerheid en cultuurshock spelen allemaal wel mee in mijn ervaring deze periode. Ik heb veel dingen zelf moeten uitzoeken. Men kent hier niet echt gestructureerd onderwijs of zelfs het directe instructiemodel. Kom ik dan als Nederlandse PABO-er met veel nieuwe kennis wat ze hier niet toepassen. Toch wilde ik het wel aanhouden en ben ik zelf gaan uitzoeken wat de behoeften van de leerlingen waren op het gebied van lezen, taal, rekenen, spelling en woordenschat. Uiteindelijk is het me gelukt om instructiegroepen te vormen en deze te hanteren. De leerlingen waren in het begin in paniek, want dit hadden ze nog nooit gedaan, maar nu is het automatisme. Ben benieuwd of dit doorgetrokken wordt naar groep 7?

Zoals ik een stuk hierboven al had geschreven, was het niet altijd even fijn in de klas. Pesten, rust en sfeer maakte het soms dat ik niet tevreden was. Natuurlijk heb je op de PABO van alles geleerd over het pesten, maar hoe pas je dit toe in een klas, waarbij het vanuit de cultuur eigenlijk al wordt meegegeven om op een bepaalde manier te reageren of dingen te doen? Ik ben hier veel mee bezig geweest en heb flink wat zitten sparren thuis over hoe ik dit het beste kon aanpakken. Vanuit school kreeg ik maar weinig input, althans de input die ik kreeg wist ik al. Uiteindelijk is het gelukt, maar ik heb flink moeten nadenken, uitschrijven, toepassen, evalueren en herschrijven.

Waar ik voornamelijk aan heb zitten denken is de discriminatie die hier toch wel heerst als je als Nederlander hier komt werken. Leerkrachten nemen niet snel iets van je aan, terwijl ze het van een andere collega horen het juist wel aannemen. Ook zijn niet alle ouders blij met je als Nederlandse juf. De laatste week/weken kreeg ik wel eens ouder(s) aan de deur met de vraag waarom hun zoon of dochter maar een 9 hadden gekregen voor een werkstuk, want 2 blondjes in de klas hebben een 10 gekregen. Ben zelfs bij de directie geroepen om mijn verhaal te vertellen en uit te leggen en te laten zien hoe ik op een cijfer gekomen was. Vaak steunde de school mij wel, maar dit was niet altijd het geval. 

Eenzaam

Ik heb mij geregeld eenzaam gevoeld zijn mijn invalperiode. Ik kreeg gelukkig veel steun vanuit huis, maar vanuit de school kreeg ik maar weinig terug. Het is hier dan ook wel: hoor je niks, dan doe je het goed, maar toch. Je wilt wel weten of je het goed doet. Gelukkig kreeg ik wel eens van ouders terug dat de cijfers van hun kids omhoog waren gegaan. Ik miste ook enorm de begeleiding en overdracht. Om 12.30 gaat iedereen naar huis en dan is er geen tijd meer om je vraag te stellen. Het was echt ieder voor zich en men bemoeide zich echt niet met jouw werkwijze. Terwijl ik denk dat we er juist van kunnen leren. Ook wanneer er een probleem zich voor deed, dan rende iedereen eigenlijk soort van weg. Want het is jouw probleem, niet de mijne. Best lastig, want soms heb je gewoon even die steun nodig. 

Dankbaar

Als laatste ben ik ook dankbaar voor deze periode. Ik heb echt veel geleerd, veel meer dan ik nu geschreven heb, maar wil dingen ook graag privΓ© houden. Ik heb zoveel kunnen en mogen doen op deze school, al moest ik veel zelf doen en/of kopen, maar toch; die vrijheid kreeg ik wel. Zolang het onderwijs maar gegeven werd en de cijfers goed waren. Ik ben ook de ouders enorm dankbaar. Hoe vaak ik complimenten heb gekregen over hoe ik dingen aangepakt of uitgelegd heb. De samenwerking met ouders vond ik echt heel fijn. Voelde me enorm gesteund en ze ondernamen ook actie als ik ze wat vroeg of vertelde. Maar ook collega’s hebben gezorgd dat ik mij zo voel. Geregeld kon ik een leerling bij hun in de klas kwijt, want de klas was niet altijd makkelijk handelbaar en hoe fijn is het als je even een time-outplek hebt voor ze. Al met al ben ik ook dankbaar voor deze periode.

 


 

En nu mag ik me dan eindelijk focussen op mijn nieuwe baan en ik heb er enorm veel zin in. Vanaf volgend schooljaar ben ik juf groep 1/2 op een particuliere basisschool op Curacao. Ik ben al begonnen met het eerste thema uitwerken: een nieuw schooljaar. Ook heb ik het thema restaurant al in grote lijnen uitgewerkt, en dat gaat mogelijk thema 2 worden. 

 

  1. Het klinkt allemaal heel pittig als startende leerkracht, maar wel als een goede ervaring! Ik ben nu net een week afgestudeerd van de Pabo en geef sinds kort 3 dagen in de week les in groep 6. De leerkracht die eigenlijk voor de groep stond is overspannen. Veel van wat je schrijft herken ik, er hangt geen goede sfeer in de klas en het is allemaal heel rommelig en chaotisch. Onder andere door de wisselingen, maar ook door hoe het onderwijs hiervoor is gegeven. Het is tot de zomer dus ik heb in totaal dan maar 6 weken ingevallen, maar ik ervaar het als heel pittig. Ik moet zeggen dat ik ontzettend blij ben dat het gewoon in Nederland is, ik krijg namelijk heel veel steun van collega’s en dat helpt echt enorm. Heel veel plezier in j groep 1/2 voor volgend schooljaar, kleuters zijn echt geweldig! Het leukste dat er is (vind ik dan)
    Linda | travellersoftheworld heeft onlangs geplaatst…De Liebster Award + nieuwe reisplannen!My Profile

    1. Oeh, dat is inderdaad lastig. Ik zou gaan focussen op beloningen.. wat bij mij hielp was beloningssysteem waarbij kinderen 15 min eigen tijd konden winnen op vrijdag. En dan dat richten op een doel wat je hebt.

      Veel succes tot het einde van het schooljaar! Het is een mooie kans om ervaring op te doen en bedenk; aan het einde van het jaar is de klas op zn pittigst πŸ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: