Curacao | Lifestyle | Persoonlijk | Weekoverzicht

Het eiland van komen en gaan

15 januari 2018

Steeds meer kom ik erachter dat Curacao voor velen maar tijdelijk is. Tijden van komen en gaan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook wel kan begrijpen. De afgelopen twee weken weer flink wat meegemaakt. Lees je weer mee?

De scholen zijn begonnen

4 Januari mocht ik weer vroeg op (lees; 05.30). Het was wel weer even wennen zeg. Na twee weken vakantie is zo vroeg opstaan weer even iets anders. Het gevoel ook dat het nog donker is, maakte het voor mij dat het niet zo klopte. De twee dagen tot het weekend waren super dagen. De kinderen zaten weer vol energie en hadden er weer zin. Daarmee krijg ik als juf ook weer energie om te werken. Want blije gezichten en spelende kinderen is iets wat je als juf graag ziet. De week die erna volgde was voor mij meer een terror week dan een leuke week. De kinderen waren totaal onredelijk, brutaal en gemeen naar elkaar. Iets wat ik nog niet eerder gezien had in de klas. Zou het komen door de twee weken vakantie? Zit ik weer in een nieuwe fase van de groepsvorming? Ik zat in ieder geval met mijn handen in de haren, want hoe ga ik dit bij de kleuters nu weer voor elkaar boksen?

Ook blijken er door de vorige juf fouten gemaakt te zijn, waardoor ik kinderen terug moet plaatsen naar groep 1. Vet vervelend, want nu snap ik waar al die frustratie bij de kinderen vandaan komt. Ze hebben praktisch maar 4 maanden onderwijs gehad en zitten nu al in groep 2. Halloo? Dat kan nooit. De overdracht is dan ook echt dramatisch geweest, en misschien erg dat ik er vertrouwen in had. Ik heb dus nu 4 maanden lang geprobeerd van een groep 1 kind een groep 2-er te maken. Dat gaat nooit lukken. Maandag dan ook gesprek met ouders hierover. Ik had zo gehoopt dat ik dit soort gesprekken niet hoefde te voeren. Verder hoorde ik ook dat er 3 kinderen vertrekken; terug naar Nederland, Bonaire of andere bestemmingen. Plus de CITO gaat beginnen aankomende week. Allemaal druk druk druk en vooral allemaal nieuwe dingen. Moet je eens kijken wat een mooie bouwwerkjes mijn kinderen gemaakt hebben deze week.



Keuzes, keuzes, keuzes, maar vooral genieten

Wat moet je daar veel van maken in je leven. Niet alleen ikzelf, maar ook anderen. Tijdens mijn werk moet ik snelle keuzes maken, maar ook in je persoonlijke leven. Kies je voor een geel t-shirt of voor de rode. OkΓ©, beetje simpel, maar goed. Keuzes. Zo kies ik er voor om in deze periode niet naar het strand te gaan. Waarom niet? Ik wil niet bedolven worden onder de Nederlandse toeristen. Ik wil gewoon een lekkere, rustige stranddag, zonder hutjemutje op elkaar te liggen. Hierdoor voel ik me nu wel een bleekscheet, maar ben nog altijd bruiner dan in Nederland rond deze tijd πŸ˜› . Maar naast alle keuzes die ik moet maken of moet aanhoren van anderen, ben ik nog steeds aan het genieten. Zo ook van een ijsje, die de honden ook maar al te graag willen bijvoorbeeld πŸ˜‰ .

Ik kan ook echt genieten van de zon hier. De warmte vind ik iets minder nu ik ook echt woon en werk, maar je hoort mij niet klagen. Maar vooral die zon en dan met name de opkomsten en ondergangen. Waauwiee! Waar ik ook van kan genieten zijn de mensen. Altijd die vrolijke meneer bij de bushalte die blij staat te zwaaien. Of die mevrouw die altijd naar haar werk loopt en bon dia roept. Of die ene hond die langs de weg wacht op je voor zijn broodje pindakaas πŸ˜‰ . Of die meneer die bij de autospuiterij werkt en die luchtkusjes geeft. In Nederland krijgen we vaak de kriebels als een wildvreemde man dit doet. Hier is het “normaal” en je zwaait dan ook vrolijk terug. Maar ook die meneer bij de benzinestation die je helpt en die voor de 100ste keer verteld dat je mooie ogen hebt. En die ene vrouw die fruit geeft via het raam van je klas, omdat ze teveel heeft en haar tuin maar blijft geven. Dit soort dingen zie je maar zelden in Nederland en dit is nou juist wat Curacao zo leuk maakt.

Voor nu; Bon Siman! Fijne dag/week allemaal. Tot volgende keer!

Liefs,

  1. Weer een leuk verhaal,overal is wel eens wat maar houdt de moed erin er zijn ook veel leuke dingen daar. Zoals vriendelijke mensen, die zie je hier niet meer zoveel.Kan natuurlijk ook aan het weer liggen zoals nu steeds maar regen. Maar we moeten de moed er in houden, na regen komt zonneschijn zeggen ze altijd. Tot de volgende keer Jill liefs en kusjes en de groetjes aan allemaal. oma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: