Curacao | Lifestyle | Persoonlijk | Weekoverzicht

Ayo 2017 en bon bini 2018!

2 januari 2018

Whieehoeeee! Happy new year!! Long time no see zeg ik wel eens. Dat geldt in ieder geval voor iedereen die mijn blog leest. Het is een hele tijd geleden dat ik weer wat geplaatst heb op mijn blog. Het was enorm druk, zowel op werk, thuis danwel in mijn hoofd. In deze post geef ik jullie weer even een update over mijzelf, mijn leven hier en nog meer dingetjes. Lees je weer als vanouds mee?

Druk druk druk

Ja, echt wel! Op mijn werk werkte ik al naar de vakantie toe, maar voordat het zo ver was, moest ik nog wel eerst kerst overleven. Ik merkte dat de kinderen al op hun top zaten wat betreft de moeheid. Ze begonnen steeds meer te huilen, te jengelen en te zeuren. Elk pijntje waar ze normaal gesproken gewoon mee door lopen, was nu een heuse orkaan die rond ging. Zei de een ik heb buikpijn, dan kwamen daar nog 10 anderen bij die het opeens ook hadden. Een klein schaafwondje werd een mega grote snee en elk botsinkje voelde aan alsof er een enorme villa die op hun neer viel.

Naast dat allemaal kwam er ook nog het kerstdiner aan. twee uur lang; wat ga ik in godsnaam doen met die kinderen in twee uur tijd? Want dat eten zit er zeker na een halfuur al in. Buiten spelen? Nee, hier op Curacao komen de kinderen nechi nechi; oftewel enorm netjes/keurig. Filmpje kijken? Welk filmpje boeit de kinderen nou voor minimaal 1 uur; geen een. Tekenen? Op die nette bedekte tafels? Ojee ojee, wat zat ik toch ik een stress. Het voelde al aan als een faal op dat moment, omdat ik totaal niet wist hoe het liep en wat ik er van kon verwachten. En vooral, de kinderen. Uiteindelijk heb ik een mix gedaan van korte spelletjes, tekenen en filmpje kijken. Gelukkig had ik veel hulpouders (lees: wel vier!) die mij bij stonden in de kleine chaos van snel en alles willen eten bij de kinderen. Natuurlijk was er ook enorm veel eten meegenomen door de ouders, waardoor er minimaal de helft overbleef. Maar aan het eind kon ik zeker terug kijken of een tevreden, goed georganiseerde en leuk kerstdiner!

Natuurlijk was het thuis ook druk, want ja, hoe gaan die kerstcadeautjes er komen? Vooral omdat ik maar 3 dagen van te voren pas vakantie had en dus alles last minute moest regelen. Naast het feit dat er cadeautjes gekocht moesten worden, was het ook nog zo dat we bezoek hadden van opa en oma. Die vergen ook best wat aandacht zeg. Verder moest ik mijn “rommel” ook weer even opruimen, want ik kwam vanaf school wel met een bigshopper thuis met allemaal prulletjes die ik in de klas had staan. Dus ook maar weer uitzoeken, wat ik wil bewaren en wat weg kon (uiteindelijk is er niks in de prullenbak beland). 

En natuurlijk raast al die drukte ook nog in mijn hoofd door. Er zijn zoveel dingen die ik niet moet vergeten of waar ik over na moet denken. Belangrijke beslissingen die ik moet gaan maken en vooral nadenken over mijn toekomst. Naast al dat, ben ik ook nog steeds bezig met het inschrijven (wat na een halfjaar nog niet gelukt is). Bizar voor woorden eigenlijk. Woon hier bijna twee jaar en nog steeds geen inschrijving of sedula, danwel verzekerd. Gelukkig ben ik voorzichtig, maar goed; ongeluk zit in een klein hoekje. Ook heb ik terug gekeken naar afgelopen jaar. Een jaar waar veel gebeurd is.

  • een jaar waar ik mijn eerste ervaring als invaljuf heb opgedaan in het buitenland, op een lokale school, waar ik soms volledig mijn zelfvertrouwen ben kwijt geraakt, maar uiteindelijk sterker eruit ben gekomen en heb durven zeggen dat ik wegging
  • een jaar waar ik eindelijk mijn eigen klas mocht beginnen. Kleuters was het, en ik kan je vertellen dat ik het leuker vind dan ik ooit had kunnen bedenken
  • een jaar waarin mijn leven voor een korte tijd enorm op de kop heeft gestaan, doordat papa in het ziekenhuis belandde
  • een jaar waarin we weer een puppy hebben geadopteerd bij Stichting DOG
  • een jaar waar ik vele leuke vriendschappen heb gemaakt of heb weten te behouden
  • een jaar waarin ik buiten mijn comfortzone ben gestapt en gewoon willekeurig met meiden wat ben gaan doen
  • een jaar waarin ik super veel leuke nieuwtjes heb gehoord
  • een jaar waarin ik mijn leven in Nederland een beetje begin te missen (niet dat ik het hier niet leuk vindt hoor πŸ˜‰ )
  • een jaar waarin ik nog nooit van mijn leven “zoveel” geld heb uitgegeven, maar ook nog nooit zoveel geld op mijn bank heb zien staan

Aldus een leuk en goed jaar, met leuke en minder leuke herinneringen, maar wel een jaar waar ik weer een stukje sterker ben geworden en heb geprobeerd mij nog verder te ontwikkelen. Nu op naar 2018! Weer een jaar, waarvan ik nu al weet, dat ik beslissingen moet maken, die mij niet altijd even blij maken. Maar dat zien we tegen die tijd wel. 


Zoals ik al eerder vertelde, gaat er het een en ander veranderen op mijn blog. Ik ga namelijk geen weekoverzichten meer schrijven, maar ik schrijf wanneer mijn hand en hoofd er naar staat. Ik merk dat ik steeds meer in herhaling sloeg, waardoor mijn overzichten geen meerwaarde meer hadden. Verder wil ik weer proberen om jullie meer te laten zien over Curacao. Ik ga dus weer proberen meer foto’s te maken van alles wat ik doe, mee maak en waar ik naar toe gaan. Alles typisch over Curacao. Ik hoop dat jullie lekker mij blijven volgen. Voor nu nogmaals de beste wensen voor 2018. Dat het een sportief, liefdevol, gelukkig, inspirerend en bovenal goed jaar mag worden voor jullie allemaal. 

Liefs,

  1. Ik vind het heel fijn weer wat van je te lezen. Je hebt het toch heel goed gedaan petje af voor jou. Ik kijk uit nog je volgende blog. Veel succes verder en veel liefs van mij xxx

    OMA

  2. Lieve Jill
    Allereerst de allerbeste wensen voor 2018 voor jou en je familie. Ik vind het geweldig te lezen hoe je je leven op de rit krijgt Echt super daar kun je trots op zijn.
    Ik hoop nog lang met je mee te kunnen kezen.
    Liefs Lauretta

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: